تبليغاتX
فصل تنهايي
به ياد آرزوي رفته بر بادم سكوتي خواهم كرد سنگين تر از فرياد
                            

                           

 

     ما چشمهايمان را

     با هم معامله كرديم

      و قلبهايمان را

                                  به يكديگر داديم

       ما يك نفر شديم

       و

       از داستان عشق بزرگمان

       تنها من ماندم

        من كه

        خورشيدم در ظهر زندگي غروب كرد.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم خرداد 1385ساعت 11:41  توسط اميـــــــر  |