به ياد آرزوي رفته بر بادم سكوتي خواهم كرد سنگين تر از فرياد
قلمم اشكهايم است
و كاغذم تنها صفحه اي از دلم
كه روي آن به يادگاري كنده كاري نشده است
در كنج اتاقم چمباته زده ام
و خود را مانند كودكي كه خنديدن را بلد نيست
يا بهتر بگويم ياد نگرفته است
در آغوش هميشه باز روياهايم
كه به تازگي تنها پناهگاهم شده است
مي اندازم و دست آخر نمي فهمم
كه من پسري از جنس روياها هستم
يا روياها پسري به نام امير...
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 10:23 توسط اميـــــــر
|
مي خواهم چيزي بگويم
آشنايي نيست
مي خواهم آوازي بخوانم
خلوت دل بخواهي نيست
تمام شد
ديگر از دست كلمات دلباخته ي من
هيچ ترانه ي تلخي ساخته نيست
هيچ كس با من نيست
مانده ام تا به كه انديشه كنم
مانده ام در قفس تنهايي
در قفس مي خوانم
چه غريبانه شبي است
شب تنهايي من .....
صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ
نوشته های پيشين
هفته اوّل مرداد 1386
هفته سوم آبان 1385
هفته دوم مهر 1385
هفته چهارم شهریور 1385
هفته دوم مرداد 1385
هفته چهارم تیر 1385
هفته سوم تیر 1385
هفته دوم تیر 1385
هفته اوّل تیر 1385
هفته چهارم خرداد 1385
هفته سوم خرداد 1385
هفته دوم خرداد 1385
هفته اوّل خرداد 1385
هفته چهارم اردیبهشت 1385
هفته سوم اردیبهشت 1385
هفته دوم اردیبهشت 1385
هفته اوّل اردیبهشت 1385
هفته چهارم فروردین 1385
هفته سوم فروردین 1385
بلاگفا
اخبار بلاگفا
گيتاريستا ببينن ...
براي اولين بار ( مجتبي عزيز )
كمي هم بخنديم
برگ خزان زده
دنيا غروب آرزوهاست
خنياگر باد
توی يه ديواره سنگي
اتاق تنهايي من
TEMPLATED BY:
GILIRAN
POWERED BY:
BLOGFA.COM
3514469