تبليغاتX
فصل تنهايي - وهم عشق ...
به ياد آرزوي رفته بر بادم سكوتي خواهم كرد سنگين تر از فرياد
 

     


        آنكس كه مي گفت دوستم دارد
        عاشقي نبود كه به شوق من آمده باشد
        رهگذري بود
        كه روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت
        صداي خش خش برگها همان آوازي بود
        كه من گمان مي كردم مي گويد:
                                          

                              دوستت دارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385ساعت 10:46  توسط اميـــــــر  |